Waarom jouw zoon zo verandert door blowen
Je beschrijft dat je zoon van 26 al anderhalf jaar blowt en de laatste maanden sterk in zichzelf is gekeerd. Dat jij als moeder ineens de “rode lap” bent, terwijl je niets anders doet dan er zijn, is pijnlijk en verwarrend. Toch past dit bij wat we vaker zien bij jongvolwassenen die langdurig hasj gebruiken.
Wanneer iemand maanden tot jaren blowt, verandert het emotionele systeem. Cannabis dempt spanning op de korte termijn, maar op de langere termijn wordt het brein juist gevoeliger voor stress, prikkels en sociale druk. Veel blowers trekken zich terug, vermijden contact, worden sneller geïrriteerd en ervaren subtiele achterdocht of overgevoeligheid. Niet omdat ze iemand niet meer mogen, maar omdat hun systeem overbelast raakt. En ouders worden dan wel eens de veilige bliksemafleider. Bij jou durft hij zijn spanning te laten zien, omdat jij de enige bent bij wie dat kan. Het voelt als afwijzing, maar het is eigenlijk een teken dat hij zich bij jou veilig genoeg voelt om zijn onrust te uiten.
Het helpt om te weten dat dit gedrag niet betekent dat hij jou niet meer waardeert. Het betekent dat hij vastzit in een patroon van blowen, spanning en terugtrekken. Zijn hersenen staan in een soort beschermstand. In die stand voelt elke vraag, elk voorstel en zelfs jouw aanwezigheid soms als te veel. Dat is geen keuze van hem, maar een gevolg van het gebruik.
Wat meestal het beste werkt, is een benadering die niet duwt, niet corrigeert en niet probeert te overtuigen. Jongvolwassen blowers reageren slecht op druk, maar goed op rustige, open aanwezigheid. Je hoeft het gesprek niet te forceren. Je kunt op een kalm moment aangeven dat je ziet dat hij het zwaar heeft, dat je niet boos bent en dat je er bent wanneer hij wil praten. Meer hoeft niet. Hoe minder spanning hij voelt in het contact, hoe groter de kans dat hij zelf naar je toe beweegt.
Als je merkt dat zijn gedrag verder verandert, meer terugtrekken, somberheid, angst, achterdocht of slaapproblemen, dan is het verstandig om professionele steun te overwegen. Dat hoeft niet meteen zwaar te zijn, veel jongeren knappen al op van een paar gesprekken. En als je zelf wilt sparren over hoe je dit het beste kunt aanpakken, kun je altijd terecht bij een afdeling Preventie en Voorlichting van een Instelling Voor Verslavingszorg. En deze professionals zijn er ook voor ouders. Als je je postcode goed hebt ingevuld dan is dat in jouw situatie: VNN. Op de pagina in de link lees je meer over het hulpaanbod voor ouders. Je kunt dus even gratis en anoniem bellen voor een adviesgesprek of bijv. een cursus of webinar volgen. Je kunt ook eens verder kijken en de tips voor ouders lezen op de pagina van Helder Opvoeden. Ik hoop dat je hiermee verder komt!
Mvg,
Ronald