Allereerst wil ik graag aangeven dat ik niet...

Allereerst wil ik graag aangeven dat ik niet verslaafd ben aan een drug of dergelijks. Ik ben een jaar geleden gediagnogtiseerd op ADHD. Na een jaar ontkenningsfase heb ik toch toegestemd om medicatie te gebruiken. Nu gebruik dexamfetamine. Maximaal 12,5mg per dag en de inname is verspreid over de dag 5 x 2,5mg met een interval van 2.5 a 3 uur. De eerste vier weken ging het best goed, uitstekend eigenlijk, wel na meerdere malen aanpassen van de dosering en inteval van inname, omdat ik last kreeg van blokkades (overactivering van de hersenen). De laatste week, wordt het effect overlapt door bijwerkingen. Het effect is minder, althans het gewenste resultaat en heb last van een druggy gevoel. Veel last van rillingen, van koud naar na de laatste inname heel warm, droge mond, zenuwachtig, moeite met praten, veel minder alert, vergeetachtigheid en toch ook wel een somber gevoel.Ik slaap voor het eerst normaal 8 uur en dat zonder vooraf te blowen. Toch word ik wakker met een vermoeid gelaat. Uiteraard zult mij doorverwijzen naar mijn therapeut. Alleen die kan mij tot op heden nog niet echt een goed antwoord geven wat nu precies deze gevoelens cq bijwerkingen zijn. Zelf studeer ik psychologie en vind in mijn boeken ook niet een concreet antwoord. Ook weet ik dat het middel niet erger dan de kwaal moet zijn. De eerste vier weken heb ik echt profijt gehad van het middel, mijn bioritme is genormaliseerd en mijn concentratie was optimaal, alsook de impulsiviteit en hyperactiviteit, moet daarbij wel zeggen dat ik een soort inhaalrace van onafgemaakte klusjes heb ervaren. (Ik ben dwangmatig in het opnemen van kennis en een perfectionist.) Kunt u mij misschien antwoord geven of ik misschien de dosering toch nog te hoog is, ik vraag me ook wel af of ik mezelf niet teveel heb uitgeput en de uitputting onderdrukt wordt door de medicatie. Ik weet het zelf echt niet meer, omdat ik een hoog iq bezit, gaan mijn gedachten razend op zoek naar een oplossing. Ik kom er zelf niet uit. Alle scenarios passeren, maar het blijft een spinneweb. Ik wil het liefst niet stoppen. Ik voelde me de eerste vier weken eindelijk een normaal meisje en niet de zoals mijn omgeving mij ervaart, het keihard gaande, super intelligent maar koud en kille meisje die alleen in haar eigen trip zit. Nee door de medicatie sta ik stil bij wat er in mijn omgeving gebeurt en daardoor voel ik eindelijk gepaste emoties. Ik geloof wel dat mijn therapeut capabel is, maar moet toch ook wel zeggen dat ik haar soms meer kan vertellen dan zei mij. Maar goed ik heb danook al vier psychiaters versleten in 1 jaar. Ik denk dat ze te weinig ervaring heeft met bijwerkingen van deze medicatie. Daarom richt ik mij tot u. Zou u dit verhaal aub als anoniem willen behandelen. Ik hoop dat u mij een antwoord kunt geven. Vriendelijke groet, Tamara