Lang gebruiken en hoe verder als injecteren niet meer gaat?
Je verhaal laat zien dat je al heel lang met middelen leeft. Je schreef in een andere vraag ook over de Dexedrine. Je zegt dat je op je 16e al begon met Dexedrine en dat betekent dat je nu ongeveer 55 jaar gebruikt. Dat is een heel leven lang. Het is begrijpelijk dat middelen voor jou altijd een manier zijn geweest om spanning, pijn, verdriet of onrust te dempen. Dat maakt het niet makkelijk om nu te stoppen of om andere keuzes te maken. Maar het laat ook zien dat je veel hebt doorstaan en dat je een sterke overlever bent.
Je lichaam geeft nu wel duidelijke signalen dat het zo niet meer gaat. Je armen en benen zijn beschadigd en het wordt steeds moeilijker om te injecteren. Dat is iets wat je serieus moet nemen. Je hoeft je niet te schamen voor hoe je armen eruitzien. Huisartsen zien vaker wonden door gebruik dan je denkt. Je hoeft niet alles uit te leggen. Je kunt gewoon zeggen dat je wonden hebt die verzorgd moeten worden. Dat is genoeg om je te helpen.
Het belangrijkste nu is dat je stopt met injecteren, omdat dat op jouw leeftijd en met je huid en aders te veel risico geeft. Dat is geen oordeel, maar een realistische stap om erger te voorkomen. Je hoeft niet in één keer met alles te stoppen. Elke stap die minder schade geeft, is al winst. Je kunt ook anoniem contact opnemen met de verslavingszorg in jouw regio als dat veiliger voelt. Je hoeft niet meteen in behandeling. Je kunt ook alleen praten, vragen stellen of kijken welke opties er zijn.
Veel van wat je beschrijft gaat niet alleen over middelen, maar ook over verlies, eenzaamheid en ouder worden. Dat maakt het extra zwaar. Je hoeft dit niet alleen te dragen. Er zijn mensen die met je mee kunnen denken zonder oordeel.
De oplossing is dat je niet meer alleen blijft met dit probleem, dat je medische hulp zoekt voor je armen en benen, en dat je stopt met de meest risicovolle manier van gebruiken. Dat zijn haalbare stappen die je gezondheid beschermen en je leven veiliger maken.
Mvg,
Ronald